คำญี่ปุ่นของวันนี้คือ 「お疲れ様」(otsukaresama/โอสึคาเระซามะ) ครับ!
คำนี้ประกอบด้วย 「お」(คำนำหน้าให้สุภาพ)+ 「疲れ」(tsukare/สึคาเระ = ความเหนื่อย)+ 「様」(sama = คำยกย่อง) รวมเป็น 3 ส่วนครับ
ภาพหลักของคำนี้คือ 「ผมรับรู้แล้วนะครับ ว่าคุณเหนื่อยมา」 ดังนั้น “otsukaresama” ไม่ใช่คำถามว่า “เหนื่อยไหม” แต่เป็นคำ “รับรู้ความเหนื่อยของอีกฝ่าย” นะครับ
「お疲れ様」(otsukaresama) แปลว่าอะไร? ภาพหลักคือ “ผมเห็นความเหนื่อยของคุณแล้วนะ”
「お疲れ様」(อ่านว่า otsukaresama/โอสึคาเระซามะ)เป็นคำที่ใช้ “แสดงการรับรู้และให้เกียรติต่อความเหนื่อยและความพยายามของอีกฝ่าย” และในที่ทำงานยังใช้เป็น “คำทักทาย” ทั้งตอนเจอกันและตอนแยกย้ายกลับบ้าน
พจนานุกรม デジタル大辞泉 นิยามคำนี้ไว้ประมาณว่า “คำที่ใช้เพื่อแสดงความเห็นใจต่อความตรากตรำของอีกฝ่าย และยังใช้เป็นคำทักทายในที่ทำงานต่อคนที่กลับก่อน” ด้วยครับ
สิ่งที่ทำให้คนไทยงงกับคำนี้ก็คือ ภาษาไทยไม่มีคำที่เทียบเท่าแบบตรงตัว ถ้าแปลว่า “เหนื่อยไหม” ก็กลายเป็นคำถาม ถ้าแปลว่า “ขอบคุณ” ก็ไม่ตรงเสียทีเดียว ถ้าแปลว่า “ลาก่อน” ก็หายไปครึ่งหนึ่ง
อ๋อ… คือมันไม่ใช่ “สวัสดี” และก็ไม่ใช่ “ขอบคุณ” ซะทีเดียวใช่ไหมครับ?
ใช่เลยครับ! มันอยู่ตรงกลางระหว่างสามอย่างพอดี
ลองคิดแบบนี้นะครับ ในภาษาญี่ปุ่นมีคำกริยาว่า 「労う」(negirau/เนงิเราอุ) แปลว่า “ตอบแทน/ปลอบขวัญความเหน็ดเหนื่อยของคนอื่น” คำว่า otsukaresama ก็คือคำที่ทำหน้าที่ negirau นี่แหละครับ
พูดง่าย ๆ คือ “งานวันนี้ที่คุณทำมา ผมมองเห็นนะครับ” ทั้งประโยคถูกย่อเหลือคำเดียวครับ
ภาพหลักของ 「お疲れ様」
⇒ ไม่ใช่ “เธอเหนื่อยหรือเปล่า?” (คำถาม)
⇒ แต่คือ “ผมรับรู้ความเหนื่อยของคุณแล้วนะครับ” (การยอมรับ)
ประโยคตัวอย่างพื้นฐานของ 「お疲れ様」
【ตอนเลิกงาน กลับบ้าน】
・お疲れ様でした。お先に失礼します。
(otsukaresama deshita. osaki ni shitsurei shimasu./โอสึคาเระซามะ เดชิตะ. โอซากิ นิ ชิตสึเรอิ ชิมัส.)
“วันนี้เหนื่อยหน่อยนะครับ ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”【เดินสวนกันในออฟฟิศ】
・お疲れ様です。
(otsukaresama desu./โอสึคาเระซามะ เดสึ.)
“สวัสดีครับ (ทำงานหนักอยู่นะครับ)”【หลังประชุมจบ】
・長時間の会議、お疲れ様でした。
(chōjikan no kaigi, otsukaresama deshita./โชจิคัง โนะ ไคงิ, โอสึคาเระซามะ เดชิตะ.)
“ประชุมยาวเลยนะครับ เหนื่อยหน่อยนะครับ”【ขึ้นต้นอีเมลภายในบริษัท】
・お疲れ様です。営業部の田中です。
(otsukaresama desu. eigyōbu no Tanaka desu./โอสึคาเระซามะ เดสึ. เอเงียวบุ โนะ ทานากะ เดสึ.)
“เรียนทุกท่านครับ ผมทานากะจากฝ่ายขายครับ”
บันไดความสุภาพ 3 ขั้น:お疲れ / お疲れ様 / お疲れ様でした
จุดที่คนไทยพลาดบ่อยที่สุดคือ “ระดับความสุภาพ” ครับ
คำนี้มีหลายรูป และถ้าเลือกผิดขั้น ความรู้สึกของอีกฝ่ายจะเปลี่ยนไปเลยนะครับ
เหมือนภาษาไทยที่เติม ครับ/ค่ะ หรือไม่เติม ใช่ไหมครับ?
ตรงเป๊ะเลยครับ! นั่นคือวิธีจำที่ดีที่สุดสำหรับคนไทยเลยนะครับ
ในภาษาไทย ถ้าพูดกับหัวหน้าแล้วไม่เติม ครับ/ค่ะ จะฟังดูห้วนหรือไม่ให้เกียรติใช่ไหมครับ ภาษาญี่ปุ่นก็เหมือนกันเป๊ะ แค่เปลี่ยนจากการ “เติม ครับ” เป็นการ “ต่อหางคำให้ยาวขึ้น” ครับ
บันไดความสุภาพของ otsukaresama (เรียงจากกันเองที่สุด → สุภาพที่สุด)
①お疲れ(otsukare/โอสึคาเระ)
⇒ ใช้กับเพื่อนสนิท รุ่นน้อง คนอายุเท่ากัน
⇒ ระดับความรู้สึกไทย ≒ พูดลอย ๆ ไม่มี ครับ/ค่ะ
②お疲れ様(otsukaresama/โอสึคาเระซามะ)
⇒ กลาง ๆ ใช้กับเพื่อนร่วมงานระดับเดียวกัน
⇒ ระดับความรู้สึกไทย ≒ เติม “นะ” แต่ยังไม่เติม ครับ
③お疲れ様です/お疲れ様でした(otsukaresama desu/deshita)
⇒ ใช้กับหัวหน้า ผู้อาวุโส และคนที่เพิ่งรู้จักได้อย่างปลอดภัย
⇒ ระดับความรู้สึกไทย ≒ เติม ครับ/ค่ะ ครบถ้วน
※ถ้ายังไม่มั่นใจ ให้ใช้ ③ ไว้ก่อนเสมอ ปลอดภัยที่สุดครับ
อ๋อ… งั้นถ้าพูดกับหัวหน้าว่า 「お疲れ」เฉย ๆ ก็เหมือนพูดกับหัวหน้าไทยแบบไม่มี ครับ เลยสินะครับ
ใช่ครับ! และมันจะรู้สึก “แรง” กว่าที่คุณคิดด้วยนะครับ
คนญี่ปุ่นอาจจะไม่ตำหนิต่อหน้า แต่ในใจจะรู้สึกว่า “เอ๊ะ ทำไมพูดแบบนั้นกับหัวหน้า” ครับ ดังนั้นสำหรับพนักงานใหม่ ให้ท่อง ③ ไว้อย่างเดียวก่อนก็พอครับ
「です」กับ「でした」ต่างกันตรงไหน?
สองรูปนี้คือจุดที่ค้นหากันเยอะที่สุด (คำค้น “otsukaresama deshita”) และกฎก็ง่ายมากครับ
「お疲れ様です」(otsukaresama desu)= รูปปัจจุบัน ใช้เมื่อ “งานยังไม่จบ” เช่น เดินสวนกันกลางวัน โทรศัพท์ภายใน เปิดหัวอีเมล
「お疲れ様でした」(otsukaresama deshita)= รูปอดีต ใช้เมื่อ “งานหรือกิจกรรมนั้นจบลงแล้ว” เช่น ตอนเลิกงาน หลังประชุมจบ หลังงานอีเวนต์จบ ตอนส่งใครกลับบ้าน
・ยังอยู่ในระหว่างวันทำงาน → 「お疲れ様です」
・อะไรบางอย่างเพิ่งจบลง / กำลังแยกย้าย → 「お疲れ様でした」
※เวลาพูดจริง คนญี่ปุ่นมักออกเสียง 「です」สั้น ๆ เป็น “เดส” และ 「でした」เป็น “เดชตะ” ครับ ฟังตอนแรกอาจเหมือนคำเดียวติดกันเลย
รูปอื่น ๆ ที่ควรรู้จัก (แต่อย่าเพิ่งใช้)
- お疲れさん(otsukare-san/โอสึคาเระซัง):หัวหน้า (มักเป็นผู้ชายวัยกลางคน) พูดกับลูกน้อง ลูกน้องห้ามพูดกับหัวหน้า
- お疲れちゃん / おつ(otsukare-chan/otsu):ภาษาวัยรุ่นและภาษาอินเทอร์เน็ต ใช้ในที่ทำงานไม่ได้
- お疲れ様でございます(otsukaresama de gozaimasu):สุภาพมากเกินไป ใช้ในบริษัททั่วไปแทบไม่มี ฟังดูแปลก
ใช้ 「お疲れ様です」ตอนไหนได้บ้าง? 5 ฉากจริงในบริษัทญี่ปุ่น
ถ้าคุณทำงานในบริษัทญี่ปุ่น คุณจะได้ยินคำนี้ วันละหลายสิบครั้ง เลยครับ
มาดูกันว่ามันโผล่มาในฉากไหนบ้างนะครับ
ฉากที่ 1:ตอนเลิกงาน (การใช้งานหลักที่สุด)
นี่คือ “ประโยคประจำเวลากลับบ้าน” ที่ควรจำเป็นอันดับแรก คนกลับก่อนจะพูดว่า 「お先に失礼します」(ผมขอตัวก่อนนะครับ) แล้วคนที่ยังอยู่จะตอบกลับด้วย 「お疲れ様でした」ครับ
【บทสนทนาจริง】
A:お先に失礼します。
(osaki ni shitsurei shimasu./โอซากิ นิ ชิตสึเรอิ ชิมัส.)”ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”
B:お疲れ様でした。
(otsukaresama deshita./โอสึคาเระซามะ เดชิตะ.)”วันนี้เหนื่อยหน่อยนะครับ”
ฉากที่ 2:เดินสวนกันในออฟฟิศ / ลิฟต์ / ทางเดิน
ในบริษัทญี่ปุ่น การเดินสวนกับเพื่อนร่วมงานแล้วเงียบเป็นเรื่องที่รู้สึกอึดอัดครับ คนญี่ปุ่นจึงใช้ 「お疲れ様です」แทน “สวัสดี” ในสถานการณ์นี้ (ยกเว้นช่วงเช้า ซึ่งจะอธิบายด้านล่าง)
ฉากที่ 3:เปิดหัวโทรศัพท์ภายในและแชท
โทรหาแผนกอื่นในบริษัทเดียวกัน คำแรกที่พูดคือ 「お疲れ様です。○○部の△△です」ครับ ในแชทของบริษัท (Slack、Teams) ก็ขึ้นต้นด้วยคำนี้เช่นกัน
ฉากที่ 4:หลังจบงานร่วมกัน
หลังประชุมจบ หลังพรีเซนต์จบ หลังไปเยี่ยมลูกค้ากลับมา หรือหลังงานอีเวนต์บริษัทจบ ให้ใช้รูปอดีต 「お疲れ様でした」ครับ ถ้าอยากใส่ความรู้สึกมากขึ้นก็เติมข้างหน้าได้ เช่น 「プレゼン、お疲れ様でした」(พรีเซนต์เหนื่อยหน่อยนะครับ)
ฉากที่ 5:ปิดท้ายงานเลี้ยงบริษัท (飲み会)
ตอนแยกย้ายกันหน้าร้าน ทุกคนจะพูด 「お疲れ様でした!」พร้อมกัน เป็นการปิดฉากงานเลี้ยงอย่างเป็นทางการเลยครับ
โห… ใช้ได้เยอะขนาดนี้ ถ้าจำคำเดียวนี้ก็เอาตัวรอดได้เลยเหรอครับ?
เกือบครับ! แต่ก็มี “หลุมพราง” อยู่ 3 หลุมนะครับ
คนต่างชาติที่เพิ่งเข้าบริษัทญี่ปุ่นมักตกหลุมพวกนี้กันหมดเลย เรามาดูกันครับ
3 ฉากที่ห้ามใช้ 「お疲れ様です」
หลุมพรางที่ 1:ตอนเช้าที่มาถึงออฟฟิศ
ตอนเช้าเมื่อเจอหน้ากันครั้งแรกของวัน ควรใช้ 「おはようございます」(ohayō gozaimasu/โอฮาโย โกไซมัส)ครับ
เหตุผลก็ตรงไปตรงมา:ตอนเช้ายังไม่มีใครทำงานเลย จึงยังไม่มี “ความเหนื่อย” ให้รับรู้ การพูด 「お疲れ様です」ตั้งแต่ 9 โมงเช้าจะฟังดูแปลก ๆ กับหัวหน้าบางคนครับ (แม้จะมีบริษัทที่ใช้กันจริงก็ตาม)
หลุมพรางที่ 2:กับลูกค้าหรือคนนอกบริษัท
「お疲れ様です」เป็นคำ “ภายในองค์กร” ครับ กับลูกค้า คู่ค้า หรือบริษัทอื่น ให้ใช้ 「お世話になっております」(osewa ni natte orimasu/โอเซวะ นิ นัตเตะ โอริมัส)แทน ซึ่งแปลได้ประมาณว่า “ขอบคุณที่ดูแลกันเสมอมาครับ”
จำง่าย ๆ ด้วยเส้นแบ่ง “ใน–นอก” บริษัท
●คนในบริษัทเดียวกัน → 「お疲れ様です」
●คนนอกบริษัท (ลูกค้า / คู่ค้า) → 「お世話になっております」
หลุมพรางที่ 3:นอกบริบทการทำงาน
กับพนักงานร้านสะดวกซื้อ เพื่อนบ้าน หรือเพื่อนที่ไม่ได้ทำงานด้วยกัน การพูด 「お疲れ様です」จะฟังดูแปลกครับ เพราะคำนี้ผูกกับ “งานที่เราแบ่งปันกัน” อยู่
ข้อยกเว้นคือกลุ่มที่ทำกิจกรรมร่วมกัน เช่น ชมรมกีฬา วงดนตรี หรือทีมอาสาสมัคร กรณีนี้ใช้ได้ปกติครับ
อ๋อ… คือต้องมี “งานที่ทำร่วมกัน” อยู่ตรงกลางก่อน ถึงจะใช้คำนี้ได้ใช่ไหมครับ?
สรุปได้เยี่ยมมากครับ! นั่นคือหัวใจของคำนี้เลยนะครับ
「お疲れ様」คือคำที่บอกว่า “เราสองคนอยู่ในทีมเดียวกัน และผมเห็นสิ่งที่คุณทำ” ครับ ถ้าไม่มีความสัมพันธ์แบบนี้ คำนี้ก็ลอย ๆ ไปเลยครับ
「お疲れ様」กับ「ご苦労様」ต่างกันอย่างไร? ทำไมห้ามพูด gokurōsama กับหัวหน้า
มีอีกคำที่ความหมายใกล้กันมากครับ นั่นคือ 「ご苦労様です」(gokurōsama desu/โกะคุโรวซามะ เดสึ)
สองคำนี้แปลเป็นไทยได้เกือบเหมือนกันเลย แต่ ใช้สลับกันไม่ได้ นะครับ!
เอ๊ะ แปลเหมือนกันแต่ใช้แทนกันไม่ได้เหรอครับ? ยากจังเลยครับ…
ความต่างของ お疲れ様 และ ご苦労様
●お疲れ様(otsukaresama)
⇒ โฟกัสที่ “สภาพเหนื่อยล้าของร่างกายและใจ” ของอีกฝ่าย
⇒ ใช้ได้ทั้งกับเพื่อนร่วมงาน หัวหน้า และลูกน้อง
●ご苦労様(gokurōsama)
⇒ โฟกัสที่ “เนื้องานที่อีกฝ่ายทำให้” เหมือน “ประเมินผลงาน”
⇒ ตามธรรมเนียมธุรกิจ ใช้ได้เฉพาะ ผู้ใหญ่ → ผู้น้อย เท่านั้น
「敬語の指針」ซึ่งเป็นแนวทางเรื่องคำสุภาพที่ออกโดยสำนักงานวัฒนธรรมญี่ปุ่น (文化庁) รวมถึงพจนานุกรมภาษาญี่ปุ่นหลายเล่ม อธิบายตรงกันว่า 「ご苦労様」ผู้น้อยใช้กับผู้ใหญ่ไม่ได้ กรณีนั้นให้ใช้「お疲れ様」แทน ครับ
เหตุผลเชิงประวัติศาสตร์มาจากการที่ 「ご苦労である」เป็นสำนวนที่เจ้านายหรือขุนนางใช้พูดกับผู้ติดตามของตนมาแต่เดิม ความรู้สึก “ประเมินจากเบื้องบน” จึงยังติดมาถึงปัจจุบันครับ
ขอเสริมความจริงอีกด้านหนึ่งนะครับ
สถาบันวิจัยภาษาญี่ปุ่นแห่งชาติ (国立国語研究所) ชี้ว่ากฎ “ผู้ใหญ่–ผู้น้อย” นี้จริง ๆ แล้วเป็น “กติกาทางธุรกิจ” ที่เกิดขึ้นเพื่อความสะดวกในที่ทำงาน ไม่ใช่กฎไวยากรณ์แท้ ๆ ครับ ในชีวิตจริงก็มีคนใช้ 「ご苦労様」กับผู้ใหญ่อยู่บ้าง เช่น กับคนที่เพิ่งทำงานอาสาสมัครหรืองานราชการเสร็จ
แต่สำหรับพนักงานต่างชาติในบริษัทญี่ปุ่น ผมแนะนำให้ยึดกติกาธุรกิจไว้ก่อนนะครับ ปลอดภัยกว่าเยอะครับ
โอเคครับ! สรุปคือ ท่อง 「お疲れ様です」ไว้อย่างเดียว แล้วลืม 「ご苦労様」ไปเลย ใช่ไหมครับ?
ถูกต้องที่สุดครับ! นั่นคือคำแนะนำจริง ๆ ในทางปฏิบัติเลยนะครับ
รู้จัก 「ご苦労様」ไว้เพื่อ “ฟังออก” ก็พอครับ แต่ตอนพูดเอง ให้ใช้ 「お疲れ様です」ทุกครั้งครับ
ที่มาของคำ 「お疲れ様」:มาจากคำกริยาโบราณ 「疲る」
มาดูรากของคำกันบ้างครับ 「お疲れ様」แยกออกได้เป็น 3 ส่วนตามนี้
ส่วนที่ 1:「疲れ」มาจากคำกริยา 「疲れる」
「疲れ」(tsukare/สึคาเระ)คือรูปนามของคำกริยา 「疲れる」(tsukareru/สึคาเระรุ)ที่แปลว่า “เหนื่อย”
ในภาษาญี่ปุ่นโบราณ คำนี้คือ 「疲る」(tsukaru/สึคารุ)ซึ่งเป็นคำกริยาผันแบบ ラ行下二段 และปรากฏในวรรณคดีเก่าอย่าง 万葉集 (Man’yōshū บทกวีรวมเล่มเก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่น) ในวลี 「道行きつかれ」แปลว่า “เหนื่อยจากการเดินทาง” ครับ
โอ้… คือรากของมันเก่าถึงยุค 万葉集 เลยเหรอครับ?
ตัว “คำกริยา” เก่าครับ แต่ตัว “คำทักทาย” 「お疲れ様」ยังใหม่มากนะครับ! เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังครับ
ส่วนที่ 2:「お」คือคำนำหน้าเพื่อความสุภาพ
「お」(o-)เขียนด้วยคันจิว่า 「御」เป็นคำนำหน้าที่เติมเพื่อทำให้คำสุภาพขึ้นหรือให้เกียรติเจ้าของสิ่งนั้น เหมือนกับใน 「お名前」(ชื่อของท่าน)、「お仕事」(งานของท่าน) ครับ
ดังนั้น 「お疲れ」จึงไม่ใช่ “ความเหนื่อยของฉัน” แต่คือ “ความเหนื่อยของท่าน” ครับ
ส่วนที่ 3:「様」ยกระดับให้กลายเป็นการคารวะ
「様」(sama)เดิมทีหมายถึง “สภาพ / ลักษณะ / ท่าที” (เหมือนใน 「有様」) และต่อมากลายเป็นคำต่อท้ายเพื่อยกย่อง เช่น 「田中様」(คุณทานากะ)
เมื่อรวมทั้งสามส่วน 「お疲れ様」จึงมีโครงสร้างประมาณว่า “สภาพความเหนื่อยอันควรแก่การคารวะของท่าน” ซึ่งพัฒนามาเป็นคำทักทายที่แปลว่า “ท่านเหนื่อยมาแล้วนะครับ” ในที่สุดครับ
โครงสร้างของ 「お疲れ様」
お(御)= คำนำหน้าสุภาพ “ของท่าน”
↓
疲れ = ความเหนื่อย (จากคำกริยาโบราณ 疲る)
↓
様 = “สภาพ” → คำต่อท้ายยกย่อง
↓
お疲れ様 = “ผมขอคารวะต่อความเหนื่อยของท่าน” → คำทักทายในที่ทำงาน
「お疲れ様」เป็นคำทักทายที่ใหม่อย่างน่าประหลาดใจ
สิ่งที่หลายคนไม่รู้ก็คือ ที่มาที่แน่ชัดของ 「お疲れ様」ในฐานะคำทักทายนั้นยังไม่มีข้อสรุป ครับ
ทฤษฎีที่พูดถึงกันบ่อยที่สุดคือ คำนี้เริ่มใช้ในวงการบันเทิงญี่ปุ่นก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง (นักแสดงและทีมงานที่เข้าออกกองถ่ายไม่ตรงเวลากัน จึงต้องมีคำทักทายที่ใช้ได้ทุกช่วงเวลา) แล้วจึงแพร่สู่สังคมทั่วไปหลังสงคราม และกลายเป็นมาตรฐานในออฟฟิศตั้งแต่ราวปลายศตวรรษที่ 20 ครับ
ผลสำรวจ 「国語に関する世論調査」ปี 2005 ของสำนักงานวัฒนธรรมญี่ปุ่นก็สะท้อนภาพนี้เช่นกัน โดยพบว่ามีคนที่ใช้ 「お疲れ様」กับคนที่ตำแหน่งสูงกว่าตนถึง 69.2% ขณะที่ใช้กับคนตำแหน่งต่ำกว่า 53.4% ครับ
อ๋อ… คือมันไม่ใช่ธรรมเนียมโบราณพันปี แต่เป็นวัฒนธรรมออฟฟิศยุคใหม่นี่เองเหรอครับ?
ใช่เลยครับ! เป็นจุดที่น่าสนใจมากนะครับ
ที่จริงคนญี่ปุ่นรุ่นเก่าบางท่านยังบอกเลยว่า “สมัยผมหนุ่ม ๆ คำนี้ใช้เฉพาะตอนกลับดึกหลังทำโอทีหนัก ๆ เท่านั้น” ครับ พอเห็นแบบนี้แล้ว ก็จะเข้าใจว่าทำไมกฎการใช้ถึงยังไม่นิ่งและต่างกันไปตามบริษัทด้วยครับ
คำที่ควรเรียนคู่กับ 「お疲れ様」
ถ้าจะจำ 「お疲れ様」ก็จำคำในตระกูลเดียวกันไปพร้อมกันเลยดีกว่าครับ!
โดยเฉพาะคำว่า 「疲れた」(tsukareta/สึคาเระตะ)ที่แปลว่า “เหนื่อยจัง” ซึ่งเป็นคำที่คุณจะพูดเองมากที่สุดครับ
จุดที่ต้องระวังคือ 「お疲れ様」ใช้กับ “ความเหนื่อยของคนอื่น” ส่วน「疲れた」ใช้กับ “ความเหนื่อยของตัวเอง” ครับ ถ้าพูด 「疲れた」ใส่หัวหน้าตรง ๆ จะกลายเป็นการบ่น ไม่ใช่การทักทายนะครับ
รายละเอียดเรื่องการผันรูป การใช้ 「疲れた」กับ「疲れています」ให้ต่างกัน และสำนวนบ่นเหนื่อยแบบต่าง ๆ ผมเขียนแยกไว้อีกบทความแล้วครับ อ่านต่อได้ที่ 「疲れた」(tsukareta) แปลว่าอะไร? วิธีบอกว่า “เหนื่อย” เป็นภาษาญี่ปุ่น ครับ
・お先に失礼します(osaki ni shitsurei shimasu/โอซากิ นิ ชิตสึเรอิ ชิมัส)
“ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ” ← ประโยคคู่หูของ お疲れ様でした
・ありがとうございました(arigatō gozaimashita/อาริกาโต โกไซมาชิตะ)
“ขอบคุณครับ” ← ใช้ต่อท้ายเพื่อเพิ่มน้ำหนักความรู้สึก เช่น 「お疲れ様でした。ありがとうございました。」
・助かりました(tasukarimashita/ทาสึคาริมาชิตะ)
“ช่วยได้เยอะเลยครับ” ← เมื่ออยากขอบคุณแบบเจาะจงกว่าคำทักทายทั่วไป
・お世話になっております(osewa ni natte orimasu/โอเซวะ นิ นัตเตะ โอริมัส)
“ขอบคุณที่ดูแลกันเสมอครับ” ← ใช้กับคนนอกบริษัทแทน お疲れ様です
สรุป:「お疲れ様」otsukaresama แปลว่าอะไรและใช้อย่างไร
สรุปเนื้อหาทั้งหมดเกี่ยวกับ 「お疲れ様」ครับ
●「お疲れ様」(otsukaresama/โอสึคาเระซามะ)ประกอบด้วย 「お」+「疲れ」+「様」
⇒ ภาพหลักคือ “ผมรับรู้ความเหนื่อยของคุณแล้วนะครับ” ไม่ใช่คำถามว่าเหนื่อยไหม
⇒ ภาษาไทยไม่มีคำเทียบตรงตัว จึงต้องจำเป็น “ประโยคประจำสถานการณ์” แทนการแปล
●บันไดความสุภาพ ⇒ お疲れ < お疲れ様 < お疲れ様です/でした
⇒ คิดเทียบกับการเติม ครับ/ค่ะ ในภาษาไทย ถ้าไม่มั่นใจให้ใช้ 「お疲れ様です」ตลอด
●です กับ でした ⇒ ระหว่างวันใช้ です/งานจบแล้วหรือกำลังแยกย้ายใช้ でした
●ฉากที่ห้ามใช้ ⇒ ตอนเช้า (ใช้ おはようございます)、กับคนนอกบริษัท (ใช้ お世話になっております)、นอกบริบทการทำงาน
●「ご苦労様」 ⇒ ผู้น้อยใช้กับผู้ใหญ่ไม่ได้ ให้รู้จักไว้แค่เพื่อ “ฟังออก” พอครับ
「お疲れ様です」คือคำแรกที่ควรจำถ้าคุณจะทำงานกับคนญี่ปุ่นครับ
พูดออกไปตอนเดินสวนกัน พูดตอนกลับบ้าน พูดตอนเปิดหัวอีเมล แค่นี้ความสัมพันธ์ในที่ทำงานก็ราบรื่นขึ้นเยอะแล้วครับ ลองใช้ดูตั้งแต่พรุ่งนี้เลยนะครับ!
เอกสารอ้างอิง
「御疲れ様(おつかれさま)」デジタル大辞泉・精選版 日本国語大辞典(kotobank.jp)」
「「ご苦労様」と「お疲れ様」は結局どう使い分ければよいのでしょうか」ことば研究館・国立国語研究所(kotoba.ninjal.ac.jp)」
「敬語の指針」「平成17年度 国語に関する世論調査」文化庁(bunka.go.jp)」